مبحث دوم آموزش
در این مبحث سعی داریم که ادامه مختصات کبوتر خوب را به پایان ببریم و انشاءالله از پست بعد بیوگرافی پیشکسوتان بانضمام توضیحی در مورد انجمن وکلوپ را هم شروع خواهیم کرد . کبوتر خوب ما علاوه بر ویژگیهایی که گفتیم باید دارای تیزه های نسبتا" پهن و البته محکم باشد و شاه پرها و تیزه های داخلی نیز روی همدیگر را خوب بپوشانند بطوریکه هوای کمتری از لای تیزه ها رد بشه . همچنین دست های کبوتر نباید زیاد بلند باشه و نکته مهم دیگر اینکه در حالت غیر پرواز ( مثلا" حالت ایستاده روی نی بندی ) سرتیزه ها از لبه دم کوتاه تر است . توضیح ضروری : نکاتی که عرض کردم سلیقه عشق بازی است و بهر حال هر کس یک سلیقه ای دارد کما اینکه شاید کسی کبوتر تیزه بلند ( کبوتربلندی که تیزه هایش از دمش بیرون می زند و طبعا" دستهای بلندی هم دارد ) یا نوک کوتاه هم با پرش عالی داشته باشد اما اکثر عشق بازان آنها را نمی پسندند و بعلاوه اینها استثناء هستند و این پرش آنها را نمی توان به همه نوک کوتاه ها و تیزه بلندها تعمیم داد . نکته پایانی اینکه کبوتران پرشی را انتخاب کنید که بدن کوتاه کلفت بقول شمرونی ها مثل متکا دارند و وقتی آنها را در دست می گیرید بدن عضلانی محکم مثل آجر دارند و علتش هم اینست که کبوتران بدن دار در برگشت بعد از ظهر و در مواجه با قوش و یا بهر دلیلی که بترسند و برگردند چون مایه دارند بنابراین استقامت بدنی شان هم بهتر است و می توانند از خودشان مایه گذاشته و بازگشت کنند و چون زمینه دار و مایه دارند در صورت خالی شدن بدنشان و تحلیل رفتن گلیکوژن عضلاتشان ، شما می توانید با دون گیری دوباره بدنشان را بهشان باز گردانید و بقولی بارگیری نمائید و همچنین توان پرش سنگین برای دو سه روز متوالی را دارند تنها ایراد این گونه کبوتران در زمان کبکی بازی اینست که اگر خواب را روی حساب بهشون ندهید و دون گیریشان را خوب انجام ندهید کت گیر خواهند شد و عضله کتشان بشدت آسیب خواهد دید که برای جبران این نقیصه در مبحث کبکی بازی نکاتی را به موقع یاد آوری خواهم کرد . اما کبوترانی که بدن دار نیستند و بقولی بی مایه ، کم وزن و سبک هستند پس از یک پرش سنگین احتمال دارد بریده شوند و دیگر باز نگردند و یا اگر باز گردند تا دو سه روز خیلی له هستند و احیانا" اگر این پرش را روز قبل از گرو بکنند دیگر نمی توانید هوایشان کنید چون هم دیگرتوان ندارند و بعلاوه مستعد برای بیماری نیز می باشند که عملا" شما بسختی می توانید بدنشان را بهشان باز گردانید چون اشتهای این گونه کبوتران بصورت ذاتی کم است و با اینکه زود سازتر از بقیه هستند و کمتر بعد از خواب کت گیر می شوند اما بعد از چند کول هوا رفتن عملا" نسبت به بدن دارها که مثل موتورهوندا می باشند وهرروز بهترمی شوند کم می آورند . عکسهای این پست فقط بعنوان مثال وجنبه آموزشی از جهت ترکیب رنگها و تطابق نژادها را دارد .
حال باید ببینیم که علاوه بر آیتم هایی که قبلا" گفتیم چه کبوترانی شایستگی جفت شدن دارند ؟ به نظر حقیریک کبوتر باید سه تیرماه و درهر تیرماه ( حدود 8 الی 10 کول ( دفعه ) ) پرش حداقل بالای 6 ساعت داشته باشد و بعلاوه سال دوم و سوم نیز کمی به این ساعت اضافه نماید و مثلا" تا 7 یا 8 ساعت هم در کارنامه اش ثبت کند که در مجموع سه سال حداقل بین بیست تا سی پرش می شود و این پرش ها دیگر اتفاقی نیست و نشان از ذات خوب حیوان و البته از کنندگی ، کلاس و شعور بالای مربی نیزحکایت دارد . اگر چنین معیاری برای خودتان درست کنید مطمئن باشید می توانید کبوتران پشت پاکی را تربیت و تکثیر کنید که شما را خیلی زود به هدف والاتان یعنی کبوترانی که ژن پرش در آنها بصورت دائم و فعال وجود دارد می رساند . ( منظور کبوتران خود رو و بی دردسراز لحاظ آماده شدن برای پرش هستند ) و اگر آنهارا طبق اصولی که بعدا" خواهم گفت جفت نمائید بی شک جوجه های خوبی از آنها تربیت خواهید کرد . نکته : هیچوقت دنبال کبوتران 10 یا 12 و 14 و ...ساعتی نروید البته چنین کبوترانی به نوبه خود در صورتی که سالم بپرند ( کمتر پیش می آید ) بسیار برای تکثیرخوب هستند اما کمتر اعتمادی به آنها می باشد و معمولا" ساعت کبوتر وقتی از 9 یا 10 بخواهد بالاتر رود کمی حرف و حدیث بدنبال دارد اما اگر سر کبوتر شما از 6 ساعت باز شود و آخرین آنها تا 9 یا حداکثر 10 ساعت و روی سر هم بیایند شما بهترین معدل ونتیجه ممکنه را کسب خواهید کرد . البته دقت کنید همیشه تلفات گروها و مسابقات چه در مورد هرزی ها و چه در مورد کبوترانی که قوش می گیرد و چه بسا آنهایی که نمی آیند معمولا" از ته لیست شما و از آخری ها و رویی ها خواهد بود و بخاطر همین است که عرض می کنم سعی کنید کبوتری بعد از8 و یا نهایتا" 9 ساعت نخواهید و اینطوری خیالتان راحتتر بوده و آخرلیست و صورت کبوترانتان هم سالم تر خواهد بود و آن کسی که ته کبوترش سالم جمع شود بهترین نمایش و بزرگترین امتیاز ممکنه در معدل را کسب خواهد نمود اما درادامه مباحث به شما خواهیم گفت چگونه با تو دهنی زدن اصولی و شلاق ، کبوتران را آماده تر میکنیم .حال کبوترانی را که طبق فرمولهای قبل بدست آوردیم چگونه و با چه ویژگیهایی باید آنها را جفت کنیم ؟ حالا معیارهایی را که در ادامه می گویم خوب دقت کنید : ساعت کبوتر– رنگ چشم – زمینه خال بندی – فرم بازی کردن ( یعنی میل کوتاه ، میل بلند ، سرراهی ) – جثه بلند و کوتاه – پس کبوتر و پیشینه نسلی کبوتر ( Background ) – تنگ بوم داری – گدازه پری – تیز یا کند بودن حیوان – مایه رو بودن یا نبودن – سابقه بیماریهای زمینه ای و ارثی حیوان مثل تنگی نفس ( آسم ) یا چرک گلو – کم دانه خور یا شکمو – وزن اضافه کردن یا نکردن – کت گیر شدن یا نشدن - شخصیت آرام داشتن یا شر بودن - زیاد مستی کردن یا نکردن – دیر ساز بودن یا خودرو بودن – پرزور بودن یا نبودن – بی بازی بودن یا کم بازی بودن یا پر بازی بودن – همه و همه مد نظر قرار داده می شوند . همیشه یادتان باشد این شما هستید که تعیین می کنید چی می خواهید ؟ درست است که می گویند کبوتر نقاش است اما حرف اول و آخر را شما باید بزنید . سلیقه و تعصب کور را کنار بگذارید . چرا این حرف را می گویم چون شما ممکن است از یک کبوترزیبایی خوشتان بیاید و فقط بخاطر خوش آمدنتان آن را جفت می کنید و این تعصب کور است من میخواهم بهتون یادآوری کنم به شایسته سالاری فکر کنید . تنها به آن کبوترانی فکر کنید که همیشه و در هر حال ، حرمت و آبروی شما را حفظ کرده اند . حالا تصمیم بگیرید چی میخواهید ؟ خوب پاسخ به این سئوال کمی مشکل است چون سلیقه ها متفاوت است اما من آنچه را که امروزه رو بورس است و مد روز است را برایتان معروض می دارم : امروزه همه عشق بازان سعی می کنند کبوترانشان علاوه برپشت پاک بودن ، سو ، پرش ، نقش ، استیل و صورت زیبا هم داشته باشند و این یعنی کبوتر شش دانگ . یاد آوری مهم : اگر شما گروبند تعداد بالا هستید و کبوتر هوایی زیاد دارید تنها به فکر سو و پرش باشید چون دو فاکتور اساسی لازم که بدردتان می خورند همین ها هستند . اما اگر می خواهید تعداد کمتربحد بضاعتتان داشته باشید پس توصیه های حقیر را در رابطه با داشتن کبوتر شش دانگ بکار بندید : ابتدا فقط کبوترانی را که سه سال طبق فرمولی که قبلا "گفتم پریده اند را جدا کنید . حالا کبوتران را به دو دسته تقسیم کنید : 1 - کبوتران درشت . 2- کبوتران گرد و کوتاه . سپس صورت اسامی کبوتران را تک تک با پیشینه نژادی و اینکه هر کدام پدر مادرشان چه بوده اند را جداگانه یادداشت کنید . اکنون برای هر کبوتر درشت اندام ، یک کبوتر کوتاه کاندید کنید البته بهتر است کبوترانی را که برای هم کاندید کردید رنگ چشمانشان با هم همخوانی داشته باشند یعنی چشم سفید با سفید ، چشم زرد با چشم زرد ، چشم سیاه با چشم سیاه و به همین ترتیب . حالا نژاد و خال بندی جفت ها را با هم مطابقت دهید که لازم نیست حتما" همرنگ و یا نزدیک به هم باشند بلکه تطبیق نژادی مهمتر است مثلا" هیچوقت یک سبز چشم سفید را با یک پشت قرمز چشم سفید جفت نکنید . چون تطبیق نژادی ندارند اما همان سبز چشم سفید را می توانید با یک ابلق چشم سفید جفت نمائید که احتمالا" جوجه شان سبز دست سفید یا ابلق سبز خواهد شد و نکته اینجاست که این دو کبوتر تطابق نژادی دارند . مثال دیگر اینکه شما می توانید یک قرمزی چشم زرد را با یک شازده قرمزچشم زرد جفت نمائید که احتمالا" جوجه شان قرمز دم سفید ، قرمز دستپر سفید و یا شازده قرمز خواهد شد . تذکر مهم : تطابق رنگ چشم و خال دو کبوتر برای جفت کردن بسیار مهم است اما باید مسئله ای را حس کنید و آن اینست که گاهی هم می توانید کبوتر چشم سفید را با چشم زرد یا چشم آبی ، کبوتر چشم سیاه را با چشم زرد جفت کنید و این زمانی است که شما بسیار در رنگ آمیزی و اصالت کبوتران اکسپرت شده و تبحرپیدا کرده باشید : مثلا" گاهی شما می توانید یک کله برنجی چشم زرد را با یک سفید خال پیس چشم سیاه هم ترکیب نمائید که احتمالا" نژاد حاصله خال پیس کله برنجی های زیبای تابتاء ( یک چشم زرد یک چشم سیاه ) خواهد شد و یا اینکه مثلا" یک ماه روی چشم آبی را می توانید با یک قرمز چشم زرد یا چشم سفید جفت نمائید که احتمالا" جوجه آنها قلمکار زرد و یا قلمکار دم ترمه ای و یا هر خالی نزدیک به آن خواهد شد که هر کس از دیدن آنها لذت خواهد برد اما خواهشی که دارم اینکار را بعدها که به آن درجه مهارت در رنگسازی کبوتر رسیدید انجام دهید . پس فعلا" اصالت رنگ و چشم کبوتر را مد نظر قرار دهید . سایر خصوصیات اخلاقی کبوتران را که در بالا آوردم مثل : گدازه پر بودن ، فرم بازی ، ساعت ، تنگ بوم داری ، دیر ساز بودن ، چاق و لاغر بودن و غیره را بهتر است بصورت مخالف هم انتخاب کنید تا نقطه ضعفها و قوتها ، همدیگر را بپوشانند . مثال : یک کبوتر 6 ساعتی ، تنگ بوم دار ، گدازه پر ، فرم بازی میل کوتاه ، دیر ساز را بهتر است با یک کبوتر 9 ساعتی ، مایه رو ، فرم بازی میل بلند ، خودرو ( کبوتری که زود ساز است ) جفت نمائیم تا جوجه آنها بیشتر خصوصیات والدینش را به ارث برده و حتی از آنها نیز بهتر شود و با این شیوه طولی نخواهد کشید که جوجه های نسلهای بعد شما بسیار بهتر از قبل خواهد شد و شما خواهید دید که چطوربا این روند رشد ساعتی و خصوصیات عالی کبوترانتان را شاهد خواهید بود . انشاءالله . به عکسهای جفت های این پست خوب دقت کنید و سعی کنید با آموخته های خودتان از آنها الهام بگیرید و البته همانطور که عرض کردم بزودی شما خودتان صاحب سبک و سلیقه خواهید شد :
آخرین تذکر : در مورد خصوصیات و سابقه بیماری دربعضی کبوتران چند روز قبل از جفت کردن آنها نکات ذیل را انجام دهید بعنوان مثال : نظیر سابقه چرک گلو مطابق آخرین یافته های روز که منابع آنها نیز موجود است بهتر است هنگامی که کبوتر مورد نظر را وقتی می خواهیم جفت نمائیم به مدت 3 تا 5 روزقبل بهش شربت فلاژیل یا مترونیدازول ( روزی 3 قطره ) داده تا زمینه فاکتور بیماری بصورت موقت از خونش پاک شود و از طریق خون و عوامل وراثت به جوجه ها منتقل نشود . در مورد بیماری آسم ، برونشیت ، کوریزای عفونی ، تنگی نفس ، وعفونتهای دستگاه تنفسی کبوتران که به Chronic Respiratory Diseases (CRD) معروف است بهتراست به آن جفتی که قبلا" مبتلا بوده به مدت 3 الی 5 روز متوالی محلول بروم هگزین یک درصد BROMHEXINE 1% که البته به نوعی موکولیتیک ، موکولین ( خلط آور ) هم هست بدهید تا فاکتور این بیماری را نیز موقتا" از خون حیوان پاک کرده و از اینکه عامل بیماری از طریق خون به جوجه ها انتقال یابد جلوگیری نمائید . کلیه این داروها در داروخانه های دامی موجودند و کلام آخر در این خصوص اینکه موکدا" زمان جفت گیری به همه کبوتران نیز حتما" به آنها یکی دو وعده از طریق جا آبی شان بهشون پودر ویتامین آدوویت ADOVIT یا مولتی ویتامین مینرال یا مولتی ویتامین + عناصر کمیاب MULTIVITAMIN + TRACE ELEMENTS بدهید تا تقویت آنها در دوران جفت گیری بنحو احسن انجام گردد . کبوترانی را که جفت کردید هر روز بیرون آورده تا هم خستگی بگیرند و هم جفت گیری نمایند و هم نظافت لانه شان را روزانه انجام دهید . در مورد دانه آنها نیز همیشه ارزن بیس و پایه اصلی می باشد و همراه آن گاهی قره ماش یا کافیشه و گاهی گاودانه ، شاهدانه یا عدس ریزبصورت متنوع مخلوط نمائید و ضمنا" گل شور نیز همینطور که متعاقبا" عرض میکنم درست کرده و در اختیار آنها قرار دهید .
طرز تهیه گل شور : ابتدا خاک رس را خوب الک ریز کنید و دانه های درشت را جدا کنید و سپس مقداری آب به آن درون یک تشت اضافه نمائید و خوب ورز دهید تا بصورت خمیری در آید بعد این خمیر را بگذارید تا روز بعد بماند و روز بعد دوباره قدری آب اضافه نموده و خوب ورز دهید تا باز خمیری شود و بگذارید بماند تا روز سوم . این عمل باعث می شود آب خوب به خورد خاک نفوذ نموده و اشباء کامل شود و در ضمن گل شور شما دیگر ترک نخورده و همیشه حالت پاستیلی و نیمه نرم خواهد داشت که کبوتران به اصطلاح مثل باقلوا ( کنایه از راحت خوردن ) خواهند خورد . در روز سوم به میزان یک چهارم خاک رسی که در تشت ریختیم نمک ید دار و یک پنجم خاک هم کف دریا بصورت پودر از عطاری بگیرید مخلوط کرده و خوب هم بزنید حالا مقدار یک هشتم این مخلوط هم ماسه ریز رودخانه ای همراه با صدف حسابی خورد شده به مخلوط بیافزائید و آب تا اندازه ای اضافه کنید که خیلی شل نشود و خوب ورز دهید ... حالا گل را به شکل مورد نظر در یک یا چند ظرف بگذارید و به شکل کله قندی در آوردید و با انگشت یا یک چوب قدری داخلش را گود کنید و بگذارید در آفتاب خوب خشک شود ... و این حفره ایجاد شده برای این است که بعدا" آب را دور گل و داخل حفره بریزید و براحتی خیس بخورد . هیچوقت درون گل شور، کلسیم ، ویتامین و دانه و هیچ افزودنی فساد پذیردیگر نریزید . حتی گاهی دیده شده که بعضی دوستان پوست تخم مرغ خشک شده را ریز ریزیا پودر کرده و مخلوط می کنند که این امر باعث می شود کلسیم بدن حیوان زیاد شده و در نتیجه پوسته تخم هم ضخیم تر و سختتر می شود و دیده شده جوجه ها نمی توانند با نوک تخم را بشکنند و در نتیجه خفه خواهند شد . نکته : عاملی که پرنده را برای خوردن گل ترغیب می کند عنصر کمیاب سلنیوم است که حیوان بصورت غریزی می داند باعث ترمیم سلولهای آسیب دیده و همچنین باعث دیر فرسوده شدن بافتها و سلولهای بدن می شود و چون ما به آن نمک هم اضافه کرده ایم در نتیجه حیوان تشنه شده و آب هم می خورد و وقتی آب خورد بهتر می تواند قی کند و به جوجه ها دانه و آب مورد نیازشان را بدهد . در زمانهای قدیم زنان باردار نیز گل ویار کرده و می خوردند که این مسئله بصورت غریزی بود ولی علتش را نمی دانستند . و حتی باز دقت کنید گربه ها گیاه VALERIAN یا همان سنبل الطیب را برای جلوگیری از نفخ ودل دردشان می خورند و بسیار دوست دارند که این همان فاکتورغریزه است ... که توضیح دادم . دوستان گرامی ، مطالب آموزشی که از طریق کلوپ و انجمن خدمتتان معروض می داریم ، حاصل یک تجربه حدودا" سی ساله است خواهش می کنم راجع به کلیه مطالبی که عرض می کنم حتما" با افراد خبره و با تجربه مشورت نمائید تا خدای ناکرده اغفال افراد ناآگاه ، تازه کار و مغرض که مرتبا" از روی بخل و حسادت مشغول توطئه چینی هستند نگردید و معتقدیم که آنها نیز زمانی برای یادگیری به ما خواهند پیوست . حقیر سعی خواهم کرد کلیه اعضاء انجمن را تا سر حد توان و به گونه ای آموزش اصولی دهم که تا بحال سابقه نداشته است و در این راه نیز هیچگونه منتی نه بنده و نه همکاران گرامی ام ( آقا بابک و آقا سعید ) بر گردن کسی نخواهیم داشت . دوستان یک بار دیگر سوال مسابقه ای که در پست قبلی گفته بودیم را تکرار می کنم . ما همچنان منتظر پاسخهای شما عزیزان هستیم.
سئوال مسابقه شماره یک : کدام نوع کبوتران برای گرو مناسب ترند ؟ الف - اگر داغون و تک تک بپرند بهتر است ؟ ب – اگر تیپ باشند بهتر است ؟ ج – اگر دسته باشند بهتر است ؟ برای هر جواب دلیل و توضیح تان را ذکر فرمائید ؟ لطفا" جوابتان را با ذکر یک کد شناسه یا شماره شناسنامه تان اعلام دارید تا به بهترین جواب به قید قرعه یک جفت کبوتر اصیل اهداء نمائیم .
برای جواب تا آخرین روز آبان ماه 1388 فرصت دارید .


